Alimentatie

Bij alimentatie moet een onderscheid gemaakt worden tussen kinderalimentatie en partneralimentatie.

  • Kinderalimentatie

De behoefte van de kinderen wordt vastgesteld aan de hand van een vast rekenmodel. Uitgangspunt daarbij is het netto besteedbaar inkomen van het gezin tijdens het huwelijk / de samenleving. Daarbij is ook de leeftijd van de kinderen van belang en het aantal kinderen dat in het gezin opgroeit. Op basis van tabellen leiden deze gegevens tot een bepaald behoeftebedrag.  Is er sprake van bijzondere kosten (bij voorbeeld medische kosten die niet vergoed worden, kosten van topsport of kosten van remedial teaching), dan moeten die kosten bij de behoefte worden opgeteld.

Ouders zijn verplicht om naar rato van hun draagkracht bij te dragen in de kosten van de kinderen. Ook deze draagkracht wordt berekend volgens een vast model.

In een mediationgesprek bespreek ik met mijn cliënten de tabellen, maar ook de mogelijkheid om daar in onderling overleg van af te wijken. In mediations gebeurt dat ook regelmatig. Komt de zaak voor de rechter, dan zal de Rechtbank altijd rekenen volgens de tabellen.

  • Partneralimentatie

Wanneer mensen, die met elkaar getrouwd zijn, uit elkaar gaan, kan er een verplichting ontstaan om partneralimentatie te betalen. Dit kan het geval zijn als de ene echtgenoot meer verdient dan de andere echtgenoot of als er maar een partner is die inkomen genereert. Zijn er geen kinderen en heeft het huwelijk korter dan vijf jaar geduurd, dan bedraagt de alimentatieduur maximaal de huwelijk van het huwelijk.

Zijn er wél kinderen uit het huwelijk geboren en/of duurt het huwelijk langer dan vijf jaar, dan geldt in principe een alimentatieverplichting van maximaal twaalf jaar. In de laatste jaren zie je in de rechtspraak wel steeds vaker uitspraken waarbij de Rechtbank tot het oordeel komt dat de alimentatiegerechtigde na verloop van bij voorbeeld drie of vijf jaar volledig in het eigen levensonderhoud moet kunnen voorzien. Dit is uiteraard afhankelijk van de situatie van partijen: de opleiding, werkervaring en leeftijd van de alimentatiegerechtigde, de vraag of er kinderen zijn en de leeftijd van die kinderen.

De hoogte van de alimentatie hangt af van wat de alimentatiegerechtigde nodig heeft (behoefte) en wat de alimentatieplichtige kan betalen (draagkracht). De behoefte wordt in belangrijke mate bepaald door de welstand zoals die tijdens het huwelijk is opgebouwd, maar ook de toekomstige situatie is daarbij van belang. De draagkracht wordt berekend aan de hand van normen en rekenmodellen, zoals die ook door de rechtbank worden gehanteerd, ook wel Tremanormen genoemd.

Wanneer u advies wenst over kinder- en of partneralimentatie kunt u contact met mij opnemen. Ik kan u gezamenlijk begeleiden in een mediationtraject, waarbij u samen probeert tot overeenstemming te komen. In geval van een conflict kan ik u eenzijdig bijstaan in een procedure bij de Rechtbank.